زندهباد خاطره

بیشتراز یکسال است که ننوشتهام. آن روزها که دل و دماغی برای نوشتن نبود و حالاهم که دوباره قلم بر دست گرفته ام تا این کهنه یادگار را نگذارم بمیرد. نگذارم فرسوده شود. رشد دهم پرورش دهم. آن موقع از دل ایران مینوشتم و حالا سرنوشت مرا به سرزمین دیگری رهسپار کرده. سرزمینی دور از ایرانما. حالا باید از اینجا بنویسم. از روزهایی که اینجا میگذرند. مساله اینجا چیست؟ باید از خودم بنویسم. از 1 ها ... باید خاطره ها را زنده نگداشت. باید داستان های جدید نوشت. این نوشته ها را باید از سر نوشت. نقطه سر خط.

امضا : و موج در فضا و زمان گسترده است...

مجتبا ۱۱ بهمن ۱۴۰۲