محرمانه

سال ها پیش که می نوشتم، نوشته هایم نارنجی بودند، نارنجی به رنگ پاییز، حالا زمستان است اما سفید نیست، سرخ است. سرخ نه به رنگِ انار، که به رنگِ خون! زمستان است اما سفید نیست، سیاه است، سیاه مثل لباس عزا که بر تن کرده ایم. زمستان است و زمستانی است که، انگار بعدش بهاری نیست.1.از پشت درِ اتاق صدایش را شنیدم، مشغول کار خودم بودم و دقت نمی کردم با که چه می گوید. فقط شنیدم که میخواهد برود بیرون. با مادرش خداحافظی کرد و به من چیزی نگفت و رفت ... رفت. شاید فکر میکرد و شاید فکر میکردم که دوباره باز خواهد گ...

هرچقدر که کلافه باشم، هرچقدر از زمین و زمان و آسمان هم که دلخور باشمهرچقدر هم که از این تنهایی خسته شده باشم، وقتی یادت میکنم، داستان فرق میکند نمیشود همه چیز را با هم داشتهم ساده ب...

داستان ما از خیلی قدیمها شروع شد. وقتی که یه بچهی راهنمایی بودیم و ما با هم دوست شدیم. این دوستی ادامه پیدا کرد تا الان که پارهوقت سرکاریم و درس میخونیم و روزگار میگذرونیم. یه عصر و یه کافه و یه قرار و شروع داستان ما ... ...