محرمانه

بعضی خیابونهای تهران خاصن. یعنی خودشونن و خودشون. هیچی نمیتونه جاشون رو بگیره. خیابونهایی که هر وقت گذرت بهشون میفته هزارتا خاطره و آرزو و فکر و خیال توی سرت چرخ میخوره. یکی از این خیابونهای خاص «ولیعصره» ! از راه آهن تا تجریش. خیابونی که همه چیزها رو باهم داره. فقط کافیه از بالا به پایین یا پایین به بالا قدم بزنیش و ببینی ... یه گوشههایی از خیابون هنوز صدای شعار میآد. صدای شعارهای قدیمی از سال پنجاه و هفت. یه تیکه دیگه از خیابون هنوز از زخمهای سال هشتاد و هشت ناله میکنه. یه جاهاییاش سالنهای سینما و تماشاخانهها از نمایشهایی که پر...

ادامه مطلب